Unutma beni...Unutama beni...

Dayıcığım en sevdiği şarkıydı...Esmeray 'unutma'...
Ardından bıraktığı en büyük acaba bu şarkıyı her dinlediğimde yüreğimi burkar...Kimi sevdi bu kadar da unutama beni kısmını içli içli söylerdi.Yengem olduğunu düşünürüm hep..En büyük aşkımdı o derdi acaba bana mı öyle gösteriyordu..Bana bu konularda yalan söylemezdi pek çünkü şıp diye anlardım...Yengem onu bırakıp gitiğinde acaba bu şarkıyla teselli etti kendini ya da başka şeyler mi buldu sözlerde...
Aşırı depresif günler geçiriyorum..Bloga pek bulaştırmak istemedim sanki hislerimi bloga yazarsam yapışıp kalacak bu depresif durum üzerime..
Dayımı özledim şu son bir hafta içinde 2 yıl oldu gideli ama alışamadım yokluğunu ölüm yıldönümünün üstünden 8 gün geçmesininde etkisi var sanırım...Dün döktüm bütün fotoğrafları o anları yad etmek istedim yine yeniden.Resimlerde gözlerini gördükçe içim daha da acıdı.Hayatımda onun kadar duygusal birini hiç tanımadım.Bazen derdim ki bi erkek bu kadar da olamaz...Benim en büyük sırdaşım olmasının en büyük nedeni idi zaten onun duygusal yönü...Bakkaldan aldığım biraların eşliğinde az sohbet etmedik.Ona alkolü bıraktırdığım için cola içerdi, ve hep şöyle derdi en büyük aşkımın bile başaramadığı bi sahneyi senle yaşıyorum.Daima kendi doğrularımla yaşadım ve ilk defa alkol konusunda seni dinledim..Ama biliyormusun mutluyum...
Of of çok deştim geçmişi....
Esmeray'ı dinliorum aklıma o gün gelior resmini bile çekmiştik o günün (o aralar hastalığımdı beni etkileyen günlerin resmini çekerdim)...İyi ki de çekmişim ama...
Ofiste harıl harıl çalışıyorum işler yetişecek fonda esmeray dayıcığım değiştir şu şarkıyı yoksa sana verdiğim sözü bozup yine başlıcam dedi...Ama yapmadı kıyamadı biricik prensesine...
Ve bende bugün sana verdiğim sözü tutmaya karar verdim dayıcığım.'Bir gün çok seveceksin bu belki yarın belki de 10 yıl sonra...Sevgin sığmayacak yüreğine canın yanacak,ağlayacaksın durduk yere...İşte o zaman kendine bir söz ver...Her ne pahasına olursa olsun ne bedel ödemem gerekirse gereksin yine yeniden seveceğim ve bir ömür sürmesi için gayret gösterceğim.'
Aslında şu an çok büyük bedeller ödemiyorum...Zorlanıyorum bazen bu kadar sevmek canımı acıtıyor diyorum ama hep kulağımda dediklerin.Canım acısa bile bazen nefes alamayacak gibi hissetsemde ben yine yeniden sevmeye devam edeceğim...

Yanan mumlarım..Bir fincan kahve...Geçmişe yolculuk....Kendimi bir parça olsa da rahatlatmak için müzik dinlemek..Bu gece yaptığım en iyi şeyler...

Umarım bu karamsar yazının üstüne cıvıl cıvıl bi yazı yazabilirim...

of ne zormuş bişileri tercüme etmek..pek başarılı olduumuda söyleyemem aslında gramer işini hiç ciddiye almadım zaten sewmemde grameri... napıım sadece konuyu anlasam yeter dedi sefgili bey,elime fırsat geçti bende hoppala cuppala yaptım ama yoruldum.Minik tatilde araya girince yetişmedi tabiii..:))
Asortikle tanışma ihtimali doğmuştu ama benim organize olamam onun maillara bakamaması sonucunda tanışma günümüz bir başka bahara kaldı :)) sesi çok sempatik geldi zaten kendilerini yazılarından takip ettiğim kadarıyla bile pek bi sewerim :))
Tatil fotolarını koyamıorum çünkü sefgili bey wermedi henüz...onlar olmadan da tatil yazısı yazmak istemiorum...
Kıskancım ya pek sevdiğim blog arkadaşım resimlerle yazıları döktürdükçe içim gider ihmalkar ben yapmazdım ama bu sefer yapıcam...inat insanım işte:)
böyle bölük pörçük yazmak nerden çıktı diye düşünenlere duyurulur ve tabi ki de kendime...
hiç vaktim yok ama inat ettim iki arada bi derede de olsa bir iki satır bişiler yazıcam...

sabah saat 10.00 dan itibaren tatilci kimliğime bürünüp bütün şehir keşmekeşinden sıkıntılarımdan kurtulup huzuru yakalamaya çalışıcam...